Wie is de Mol? Je weet wel, het programma dat altijd genomineerd wordt voor de Televizier Ring maar nooit wint.  Het programma dat van zoveel brille aan elkaar hangt dat je er haast gek van wordt. Het programma dat jou als kijker naar binnen zuigt. De prachtige beelden, de geniaal in elkaar gezette opdrachten en bovenal de eeuwige vraag: wie? Wie is het!? Wie is de mol? WIE?

Ik ken mensen die een complete studie van het programma maken. Inclusief complottheorieën en alles. Die zitten voor de buis en zoeken frame na frame af met een spreekwoordelijk vergrootglas. Op zoek naar hints, al dan niet verborgen. Ja, maar weet je, het is Zarayda. Want dat betekent Mol. Of toen Kees daar en daar op de hoek van de straat stond wees er een pijl op een verkeersbord zijn kant op. Hij is het. Wat ik je brom. Op internet vind je talloze fora waar heftig gediscussieerd en gedebatteerd wordt. Mooi om te lezen.

Zelf zoek ik het meer in andere dingen. Een soort banale psychologie. Bij aflevering 1 zoek ik puur op gedrag en uiterlijk wie een goede mol zou kunnen zijn. Een methode die weinig vruchten afwerpt. Mijn mol vliegt er vaak na een paar afleveringen uit. Zo ook dit jaar.

Vervolgens werd Carolien Borgers mijn nummer 1. Ik wist het zeker. Zij was het. De perfecte mol. Tot afgelopen donderdag. Zoals altijd zat ik met mijn benen op de salonkist (ik heb geen salontafel) aan de thee en een koekje toen Art Rooijakkers Carolien aan het eind van de uitzending apart nam. Hij prees haar kwaliteiten als kandidate en ook als mol en zei vervolgens: ‘Carolien. Jij bent NIET de mol.’

Ik veerde overeind en verslikte me in mijn koekje. Theespetters vlogen in het rond als bloedspetters op een Middeleeuws slagveld. ‘Art, wat doe je? Dat klopt niet. Stop! Check het scenario nog eens. Je maakt een fout. Hallo! Take twee! Is er dan niemand die ingrijpt?! Carolien is de mol. Ze is de mohooollll!’

Ik zat er weer naast. Het is maar goed dat ik tot op heden nooit een kandidaat was want dan zou ik wel heel snel weer het vliegtuig naar huis mogen nemen. Hoewel ik dat uiteraard wel heel graag zou willen zijn. Zo kijk ik ook naar Wie Is De Mol. Wat zou ik doen in die situatie. Hoe zou ik reageren. Ik zou zus en zo doen, een verbond sluiten met die en die. Ik zou de joker pakken. Of nee, toch voor de pot gaan. Ik zou….

Sterker nog. Dat ik een beetje de singer-songwriter uithang en af en toe een columpje uit mijn pc ram heeft niks te maken met een creatieve en artistieke urge whatsoever. Nee joh. Niet te serieus nemen allemaal. Ik hoop daarmee gewoon op te vallen zodat ik het stempel BN’er opgeplakt krijg – een keurmerk dat toch al ettelijke jaren aan enige inflatie onderhevig is – en de Avro mij ook kan uitnodigen om een keer mee te doen. Dat wil ik dus echt heel graag mensen. Ik zou meteen ja zeggen. Meteen. Want je zou maar zo’n lucky bastard zijn dat je mee mag doen. Dan kun je daarna met een gerust hart een vredige dood sterven volgens mij.

Als jullie dan maar niet denken dat ik me aan een touwtje van een 40 meter hoog gebouw naar beneden laat sodemieteren, over een metalen koord een metersdiepe kloof oversteek of loopings in een vliegtuig ga maken. Ik heb namelijk al hoogtevrees als ik soep eet uit een diep bord. Slapen in een stapelbed doe ik altijd onder. Verder ben ik een hele geschikte kandidaat. Echt waar.

Komende donderdag weten we dan eindelijk wie het is. Het einde van Wie Is De Mol 2013. Kunnen we allemaal weer gerust slapen daarna. Het is Kees. Kees is de mol.

Wedden?